+ نوشته شده در پنجشنبه سوم آذر ۱۳۹۰ ساعت 11:19 توسط آسکانی
|
با سلام درود من عبدالباسط آسکانی هستم از شهرستان سرباز هدف من اطلاع رسانی به معلمان سطح سرباز است و امید وارم با تلاش و کوشش ، همکاری شما عزیزان بتوانم فعالیت بهتری داشته باشم . به وبلاگ فیروز آباد خوش آمدید. لطفا ما را از نظرات و پیشنهادات خود برای بهتر شدن مطالب وبلاگ آگاه سازید نام خدا سر نـامه به نـام آن خداوند که دلهـا را به خوبـان داد پیوند
به نام آن که جان را فکرت آموخت چراغ دل به نور جان برافروخت
به نام آن که دل کاشانه اوست چراغ هر کسی در خانه اوست
به نـام خداوند رنگین کمـان خداونـد بخشنده مهربـان
به نام آن که گُل را رنگ و بو داد زشبنم، لاله ها را آبرو داد
به نام آنکه ما را نام بخشید زبان را در فصاحت کام بخشید
درود از مـا سلام از حضرت او دمـادم بر رسول و عترت او
اگر آن گُل به تنهایی نماید چهره بر عالَم شود بر مدعی پیدا که با یک گُل بهار آید
در ظلمت شب طلیعه روز تویی پاییز منم همیشه نوروز تویی
سوگند به روح پیر این آبادی مظلوم تر از بهشتی امروز تویی
(قیصر امین پور)
همت و زحمت کشیدن همت اگـر سلسله جنبـان شود مور توانـد که سلیمـان شود
(نظامی)
خوب بودن اسلام جمعیت کفر از پریشانی ماست آبادی میخانه ز ویرانی ماست
اسلام به ذات خود ندارد عیبی هر عیب که هست در مسلمانی ماست
همنشین بد تو را از برگ گل هرچند دامن پاک تر باشد مشو با ناکسان همدم که صحبت را اثر باشد
آزار ندادن هر کس که دلی دارد یک مور نیازارد کان مور هم از دلبر، دارد اثری بر دل
اهمیت شنیدن و شنونده مستمع، صاحبْ سخن را بر سر کار آورد غنچه خاموش، بلبل را به گفتار آورد
(صائب تبریزی)
ارزش عبادت و سخاوت شرف نفس به جود است و کرامت به سجود هر که این هر دو ندارد عدمش بِهْ که وجود
(سعدی)
قدر و منزلت عالِم ربانی عالم و عابد و صوفی همه طفلان رهند مرد اگر هست بجز عالم ربانی نیست
(سعدی)
پرهیز از کبر و تکبر دعوی مکن که برترم از دیگران به علم چون کبر کردی از همه دونان فروتری
(سعدی)
دوست نا اهل من از بیگانگـان هرگز ننـالم که بـا من هرچه کرد آن آشنـا کرد
روش عیب گویی دوست دارم که دوست عیب مرا همچو آیینه رو به رو گوید
نه که چون شانه با هزار زبان پشت سر رفته مو به مو گوید
اهمیت ادب و اخلاق از خدا جوییم توفیق ادب بی ادب محروم ماند از لطف رب
بی ادب تنها نه خود را داشت بَد بلکه آتش در همه آفاق زد
(مولوی)
شکسته دلی در کوی ما شکسته دلی می خرند و بس بازار خود فروشی از آن سوی دیگر است
(حافظ)
دیدار دوست هر که شود عاشق دیدار دوست در گذرد یکسره از قشر و پوست
هر که تو را با دل و جانش شناخت هستی خود در ره عشق تو باخت
عشق الهی اندر دل من عشق تو چون نور یقین است بر دیده من نام تو چون نقش نگین است
غم دوست غمت را غیر دل سر منزلی نیست ولی آن هم نصیب هر دلی نیست
کسی عاشق نمی بینم و گرنه میان جان و جانان حائلی نیست
توفیقات الهی گر از حق نه توفیق خیـری رسد کِی از بنده خیری به غیـری رسد
مهمان دوستی رزق ما با پای مهمان می رسد از خوان غیب میزبان ماست هر کس می شود مهمان ما
(جمال عبدالرزاق اصفهانی)
(حافظ)
مربی و استاد داشتن قطع این مرحله بی همرهی خضر مکن ظلمات است بترس از خطر گمراهی
(حافظ)
تقوا ارزشی مرد خداشناس که تقوا طلب کند خواهی سفید جامه و خواهی سیاه باش
آدم بودن در مرتبه از بهیمه هم کم باشی با این همه خواهی که مکرّم باشی
انسان شدن آموز که پیشِ قدمت صد سجده کنند اگر که آدم باشی
هوای نفْس حذر از پیروی نَفْس که در راه خدا مردم افکن تر از این غول بیابانی نیست
خوش بینی و بدبینی مرا پیر دانای مرشد شهاب دو اندرز فرمود بر روی آب
یکی آنکه بر خویش خوشبین مباش دگر آنکه بر خلق بدبین مباش
